จากบทความตอนที่แล้วเรื่อง ทำเว็บสมัยนี้ แข่งกันที่ใครตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้มากกว่ากัน ผมได้อธิบายถึงปัจจัยที่ทำให้คนเลือกที่จะใช้เว็บใดๆ เพราะเว็บนั้นตอบสนองความต้องการพื้นฐานของเขาได้ อย่างไรก็ตาม การทำให้คนเข้าเว็บเยอะๆ ได้นั้นต้องอาศัยปัจจัยอื่นนอกจากการตอบสนองความต้องการด้วย

การจะทำให้คนเข้าเว็บครั้งแรกได้นั้นต้องอาศัยการตลาด ไม่ว่าจะเป็นการโฆษณา การทำ Search Engine Marketing การใช้ Social Media Marketing หรือการตลาดอื่นๆ แต่การจะทำให้คนเข้าเว็บครั้งแรกแล้วมีการแวะเข้ามาหลังจากนั้นอีก จะต้องอาศัยเนื้อหาที่มีคุณภาพ จึงมีคำกล่าวที่ว่า Content Is King
อ่านบทความนี้ต่อ

“วันฉัตร ผดุงรัตน์” ผู้ก่อตั้งและผู้บริหารเว็บไซต์พันทิปดอทคอม จุดประเด็นสร้างโมเดลหารายได้ทางใหม่ให้นักเขียนบล็อกไทย เสนอไอเดียให้นักอ่านสามารถบริจาคเงินแก่นักเขียนบล็อกในราคาตั้งแต่ 5-10 บาท เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนบล็อกอิสระโดยไม่ต้องพึ่งพาเฉพาะรายได้จากโฆษณา แม้ขณะนี้ยังไม่มีแผนการดำเนินงานที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าถ้าทำได้จะส่งให้วงการคอนเทนท์ไทยรุ่งเรือง

“โมเดลหารายได้ใหม่นี้ผมยังเรียกชื่อมันไม่ถูก และก็ยังไม่คิดว่าจะทำอะไรยังไงต่อ ผมคิดแค่ว่าอยากจะให้คนอ่านตอบแทนคนทำบล็อกได้ เมื่อมองไปกว้างๆ ยุคนี้คือยุคที่ผู้ใช้เป็นผู้สร้างคอนเทนท์ ไม่ใช่คอนเทนท์บทความแต่รวมถึงวีดีโอต่างๆ ตรงนี้ผมคิดว่าเขาควรจะได้รับกลับมาจากที่ลงแรงไป”
อ่านบทความนี้ต่อ

How To Strategically Differentiate Your Web 2.0 Idea From Others หรือ จะทำเว็บ 2.0 น่ะ อย่าเลียนแบบคนอื่นได้มั้ย? เป็นหัวข้อที่ผมพูดในงาน BarCamp Bangkok 2 จะขอสรุปเนื้อหาให้ท่านที่ไม่ได้ฟังในงานได้อ่านกันครับ

ทุกวันนี้เว็บไทยเราเริ่มเข้าสู่ความเป็น 2.0 กันมากขึ้น ซึ่งนับว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีที่เราได้เห็นเว็บไซต์สัญชาติไทยแนวใหม่เพิ่มขึ้น แนวทางที่เว็บ 2.0 ของไทยส่วนใหญ่ใช้กันอยู่ก็คือการนำรูปแบบหรือแนวคิดของเว็บ 2.0 ในต่างประเทศมา Localize สำหรับคนไทย ซึ่งคำว่า Localize ในที่นี้ไม่ได้หมายความถึงการแปลเป็นภาษาไทยเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมไปถึงการตั้งชื่อเว็บ การสร้าง content และการใส่บรรยากาศที่เหมาะสำหรับคนไทยเข้าไปด้วย
อ่านบทความนี้ต่อ

ในสมัยก่อน รูปแบบของการแบ่งปันความรู้แก่กันถูกจำกัดอยู่ในวงแคบๆ พ่อแม่สอนการบ้านลูก ครูสอนหนังสือนักเรียน เพื่อนติวหนังสือให้เพื่อน หรือกว้างออกมาหน่อยก็คือนักเขียนเขียนหนังสือขายให้คนอ่าน

การแบ่งปันความรู้ส่วนใหญ่เป็นแบบทางเดียว พ่อแม่สอนการบ้านลูก แต่ลูกไม่ได้สอนอะไรให้พ่อแม่ ครูสอนหนังสือนักเรียน แต่นักเรียนไม่ได้สอนหนังสือให้ครู นักเขียนเขียนให้อ่าน แต่คนอ่านก็ไม่ได้แบ่งปันอะไรกลับมาให้นักเขียน แต่ก็มีบ้างที่เป็นการแบ่งปันแบบหลายทาง เช่น เพื่อนติวหนังสือให้เพื่อน เพื่อนคนนึงอาจจะเป็นคนนำในการติว และเพื่อนอีกคนก็อาจจะถามคำถามที่ตัวเองสงสัยขึ้นมา ซึ่งเพื่อนที่เป็นคนติวอาจจะตอบไม่ได้ แต่ก็อาจจะมีเพื่อนคนอื่นๆ ที่ช่วยตอบให้ได้
อ่านบทความนี้ต่อ

นับแต่ฟองสบู่ในธุรกิจดอทคอม (.com) แตกสลายลงเมื่อปลายปี 2543 เว็บไซต์จำนวนมากของไทยก็เริ่มทยอยปิดตัวลงทีละราย จนเหลือเว็บไซต์ที่ยังยืนหยัดต่อไปจำนวนไม่มากนัก ซึ่งส่วนใหญ่ถ้าไม่ลดขนาดองค์กรลงเพื่อประคองตัวให้รอด ก็เบนเข็มเปลี่ยนทิศทางธุรกิจไป แต่เว็บไซต์ Pantip.com ที่ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ก่อนการเกิดกระแสบูมของธุรกิจดอทคอมในปี 2541-2543 ไม่เป็นเช่นนั้น

นอกจากจะไม่ต้องลดขนาดองค์กรลง หรือปรับเปลี่ยนรูปแบบการดำเนินธุรกิจแล้ว ยังสามารถเติบโตและแสดงบทบาท Web Community ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในเมืองไทยได้อย่างต่อเนื่อง และยังได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย
อ่านบทความนี้ต่อ

บรรดานักโต้คลื่นชาวไทยบนอินเตอร์เน็ตหลายคนคุ้นเคยกับเว็บไซต์ pantip.com หรือ sanook.com เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันบนเว็บไปแล้ว

ในแต่ละวันจะมีคนจำนวนมากที่เปิด (log in) เข้าเว็บไซต์เหล่านี้เพื่อหาเพื่อนใหม่ในห้องสนทนา (Chatroom) หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในกระทู้ต่างๆ ในห้องที่จัดแบ่งไว้ตามความสนใจ และมีอีกไม่น้อยที่เข้าไปหาซื้อชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ อาทิ โมเด็ม ฮาร์ดดิสก์ ซีดีรอม

แต่ละวันจะมีคนล็อกอินเข้าไปในเว็บไซต์ของ pantip. com และ sanook.com ไม่ต่ำกว่า 50,000 รายต่อวัน เป็นตัวเลขที่น่าสนใจไม่น้อยเมื่อเทียบกับจำนวนผู้ใช้อินเตอร์เน็ตในไทยที่มีอยู่ประมาณ 2-3 แสนราย

อ่านบทความนี้ต่อ

เคยเห็นกราฟราคาหุ้นกันมั้ยครับ? กราฟที่มีแกน X เป็นเวลา แกน Y เป็นราคา ในพื้นที่กราฟมีเส้นหยึกหยักขึ้นๆ ลงๆ ช่วงไหนมีข่าวดีเส้นกราฟก็พุ่งขึ้น ช่วงไหนเจอข่าวร้ายเส้นกราฟก็ดิ่งเหว กราฟจึงเป็นเสมือนภาพสะท้อนของเหตุการณ์ในอดีต

ผมเลยนึกเล่นๆ ไปว่าถ้าเว็บไซต์ต่างๆ เป็นเสมือนหุ้น แล้วเรานำมาพล็อตกราฟบ้าง โดยให้แกน X เป็นเวลาเหมือนเดิม ส่วนแกน Y เปลี่ยนเป็นปริมาณคนเข้าเว็บ เราก็น่าจะได้เห็นภาพอะไรบางอย่าง ลองมาดูกันครับ
อ่านบทความนี้ต่อ

เป็นธรรมเนียมไปแล้วที่สื่อมวลชนต่างๆ มักจะจัดอันดับสุดยอดข่าวหรือสุดยอดบุคคลประจำปีในช่วงเวลาใกล้สิ้นปีแบบนี้ ผมก็เลยขอจัดอันดับบ้างโดยหัวข้อคือ “4 สุดยอด CEO ดอทคอมไทยประจำปี 2550″

ทำไมต้อง 4 ด้วย? ทำไมไม่ 10 เหมือนปกติที่คนอื่นทำกัน เหตุผลก็คือผมรู้จัก CEO ของเว็บไทยไม่ถึง 10 คน และ 4 คนที่ผมจะเขียนถึงต่อไปนี้คือบุคคลที่ผมเคยพบเจอตัวจริงแล้ว บางคนเคยมาบรรยาย บางคนเคยพูดคุยด้วย และบางคนเคยร่วมงานด้วย

ไม่มีการจัดอันดับว่าใครเหนือกว่าใครนะครับ เนื่องจากไม่รู้จะใช้เกณฑ์อะไรดี เอาเป็นว่าผมเขียนเรียงตามลำดับชื่อละกัน
อ่านบทความนี้ต่อ

บล็อกของผมติดเครื่องมือวัดสถิติคนเข้าเว็บของ Google Analytics ได้หลายเดือนแล้ว ผมชอบเข้าไปดูทุกวันว่าสถิติคนเข้าเว็บในแต่ละวันเป็นอย่างไรบ้าง คนรู้จักเว็บผมจากทางไหนบ้าง คีย์เวิร์ดที่คนใช้ค้นจนพบเว็บผมคือคีย์เวิร์ดอะไร เป็นต้น

ข้อมูลต่อไปนี้เป็นข้อมูลที่ไม่ค่อยมีสาระเท่าไหร่ ลองสรุปออกมาสนุกๆ ครับ
อ่านบทความนี้ต่อ

E-Business Model 1.0 – Digitize the offline world

ผมเข้าสู่แวดวงดอทคอมครั้งแรกในปี 2538 ซึ่งเป็นปีที่ผมหัดเขียนโฮมเพจโดยใช้ Notepad และเปิดดูโดยใช้ Netscape พอในปี 2539 ผมได้พัฒนาเว็บไซต์สำหรับส่งเพจได้ทุกค่าย ไม่จำกัดจำนวนหมายเลข ไม่จำกัดความยาวของข้อความที่ใช้ส่ง และยังพัฒนาเว็บไซต์ส่งอีการ์ดที่เป็นเว็บของคนไทยเว็บแรกๆ
อ่านบทความนี้ต่อ