ในยุคของ Web 2.0 ที่ผู้ใช้เป็นผู้สร้างเนื้อหา (User-generated content) ผู้ใช้หลายคนได้สร้างอัตลักษณ์ของตัวเองขึ้นมาบนโลกออนไลน์ อัตลักษณ์นี้มาในรูปแบบของนามแฝงที่ถูกใช้เพื่อให้ผู้อื่นจดจำได้ และมีเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้นเป็นตัวบ่งบอกภาพลักษณ์และตัวตนของนามแฝงนั้นๆ เนื้อหาเหล่านี้อาจจะเป็นความคิดเห็นตามกระทู้ต่างๆ (เช่น “เข้ามาดู” ของ Mr. Fusion จากพันทิป) รูปภาพสวยๆ ของช่างกล้องสมัครเล่นที่อวดผลงานใน Multiply หรือบล็อกที่ถ่ายทอดความคิดต่างๆ ของผู้เขียนออกมา
เราสามารถเรียกนามแฝงและภาพลักษณ์ตัวตนของนามแฝงรวมๆ กันว่า “แบรนด์”
ใช่แล้วครับ แบรนด์ไม่จำเป็นต้องเป็นชื่อสินค้าเท่านั้น แต่สามารถเป็นสิ่งที่บรรยายลักษณะตัวตนของคุณได้ด้วย
ที่ผมกล่าวเช่นนี้ก็เพราะว่าผมใช้นามแฝง MacroArt บนโลกออนไลน์มาตั้งแต่ปี 2540 ซึ่งผมก็ไม่เคยคิดว่ามันเป็นแบรนด์หรอก แต่วันหนึ่งมีคนที่รู้จักผมมานานหลายปีบอกกับผมว่า “MacroArt คือแบรนด์”
ผมมานั่งนึกดูก็เห็นด้วย เลยอยากจะขอเล่าถึงที่มาของแบรนด์นี้สักหน่อย
ในปี 2540 เป็นปีที่ผมติดเล่นพันทิปมากๆ ตอนนั้นชุมชนในพันทิปเป็นชุมชนขนาดเล็ก เหมือนหมู่บ้านในชนบทที่ทุกคนในหมู่บ้านรู้จักกันหมด ผมใช้ชื่อจริงของผมคือ “อภิศิลป์” ในการตอบกระทู้ คนในเว็บก็จะจดจำผมได้ในชื่อนี้
ต่อมาเริ่มมีตัวป่วนเข้ามาในเว็บ แล้วตัวป่วนเกิดอาการหมั่นไส้ผม เลยสวมรอยชื่อผมไปด่าคนอื่น (ตอนนั้นพันทิปยังไม่มีระบบสมาชิกอมยิ้ม) ซึ่งผมซีเรียสว่าไม่ควรจะสวมรอยชื่อจริงผม หลังจากนั้นผมก็ตัดสินใจเลิกใช้ชื่ออภิศิลป์ และพยายามคิดหานามแฝงมาใช้แทนชื่อจริง
การตั้งนามแฝงให้กับตัวเองไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะผมเป็นพวกสเป็กสูง อยากได้ชื่อที่มันฟังดูเท่ ดูมีเอกลักษณ์ ไม่ซ้ำคนอื่น มีความหมายที่ดี มีที่มาที่ไป สามารถอธิบายได้ ฯลฯ
ผมเดินวนในบ้านเพื่อคิดถึงชื่อที่เหมาะสม ตอนแรกคิดแบบสะเปะสะปะ ไม่มีหลักยึดอะไร แต่ก็ไม่ได้ชื่อที่ดีสักที ต่อมาก็เลยเปลี่ยนวิธีคิด เริ่มจากการคิดว่าผมชอบอะไรบ้าง เพื่อจะหาชื่อที่สัมพันธ์กับสิ่งที่ผมชอบ
ตอนนั้นผมค่อนข้างชื่นชอบ Bill Gates ครับ เรียกว่าเป็นฮีโร่ที่สักวันหนึ่งตัวเองอยากจะเป็นแบบนั้นบ้าง ผมนึกถึงชื่อ Bill แล้วแปลงมาเป็น Boy ซึ่งเป็นชื่อเล่นผม… หรือจะเป็น Boy Gates เหรอ… ไม่เอาดีกว่า ฟังดูตลกเลียนแบบชอบกล
ผมเริ่มคิดถึงบริษัทชื่อ Microsoft ซึ่งตอนนั้นมีโจ๊กชื่อไทยของศัพท์ไอที มีคนแปล Microsoft ว่า “จิ๋วระทวย” ฟังแล้วขำดีเพราะมันดันไปพ้องกับฉายาของผู้นำประเทศในยุคนั้นด้วย ผมพยายามคิดว่าจะเอาชื่อ Microsoft มาเชื่อมโยงกับชื่อนามแฝงที่ผมจะใช้ยังไงดี ที่แน่ๆ คือผมไม่ชอบคำว่า Micro เพราะมันแปลว่าจิ๋ว ผมไม่อยากจิ๋ว ก็เลยนึกถึงคำว่า Macro ขึ้นมา… Macro แปลว่าใหญ่ มหึมา มโหฬาร มหภาค อภิมหา… อภิ… เอ๊ะ เหมือนมันจะเชื่อมโยงเข้ากับชื่ออภิศิลป์ได้เลยนะ งั้นถ้าแปลคำว่า “ศิลป์” เป็นภาษาอังกฤษก็คือ Art รวมกันเป็น MacroArt
โห… ฟังดูเท่ว่ะ คิดได้ไงวะเนี่ย
หลังจากนั้นผมก็ใช้ชื่อ MacroArt เป็นนามแฝงออนไลน์มาตลอดสิบกว่าปี
ที่ผ่านมาก็มีปัญหากับนามแฝงนี้อยู่บ้างครับ อย่างแรกก็คือบางคนชอบสะกดเป็น MicroArt อย่างที่สองคือบางคนคิดว่าชื่อเล่นผมชื่ออาร์ต จริงๆ แล้วไม่ใช่นะครับ ผมชื่อบอย
รู้ที่มาของนามแฝงไปแล้ว ทีนี้มาดูเรื่องภาพลักษณ์ตัวตนของนามแฝงนี้บ้าง
แบรนด์เป็นเรื่องที่คนภายนอกมองเข้ามาเห็น เขาเห็นอะไร? รู้สึกอย่างไร? คิดว่าแบรนด์นี้มีลักษณะทั้งทางรูปธรรมและนามธรรมอย่างไร? วิธีการที่จะรู้ว่าคนอื่นมองเห็นว่าตัวเราเป็นอย่างไรก็คือต้องสังเกตวิธีการที่เขาทำความรู้จักเรา หลายครั้งที่ผมได้รู้จักกับคนแปลกหน้าที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่เขากลับรู้จักผม ผมก็มักจะได้ยินคำถามว่า
“MacroArt ที่ทำเว็บส่งเพจใช่มั้ยครับ?” – เดาได้เลยว่าคนถามต้องอายุมากกว่า 25 ปีขึ้นไป อาจจะอยู่ราวๆ 30 เลยด้วยซ้ำ เพราะเพจเจอร์เป็นอุปกรณ์สื่อสารยอดฮิตเมื่อสิบปีที่แล้ว ซึ่งคนที่เป็นนักศึกษาในยุคนั้นจะใช้กันมาก
“MacroArt ที่เขียนเว็บพันทิปใช่มั้ยคะ?” – แสดงว่าเป็นขาประจำพันทิปตั้งแต่ยุคแรกๆ
“MacroArt ที่ทำเว็บไทยรัฐบน Palm ใช่มั้ยครับ?” – คนถามคงเคยใช้ Palm มาตั้งแต่ยุคที่ Pocket PC ยังไม่ครองตลาดแน่ๆ
“MacroArt ที่เขียนบล็อกด้านธุรกิจและการตลาดใช่มั้ยคะ?” – อันนี้ยุคปัจจุบันแล้วครับ
คำถามเหล่านี้ทำให้ผมรู้ว่านามแฝง MacroArt มี awareness จากคนอื่นยังไง ซึ่งมันก็ช่วยให้ผมเปิดบทสนทนาต่อไปได้อีก เช่น ถ้าถามว่าเป็นคนเขียนพันทิปใช่มั้ย? ผมก็จะตอบว่าใช่ครับ เป็นขาประจำพันทิปเหรอครับ?
ในทางกลับกัน เวลาที่ผมได้เจอหน้าคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ผมรู้จักนามแฝงและตัวตนของนามแฝงนั้น ผมก็จะทักไปว่า “คุณ … ที่เล่นเว็บ … ใช่มั้ยครับ?”
(เขียนถึงตรงนี้แล้วปิ๊งแว้บขึ้นมาว่าน่าจะมีเว็บที่เปิดให้เพื่อนเราเข้ามาใส่ keyword ที่เขามองว่าเราเป็นคนยังไงได้ เช่น อาจจะมีคนเข้ามาใส่คีย์เวิร์ดให้ผมว่า “โปรแกรมเมอร์ ไอที การตลาด” ก็จะทำให้ผมรู้ว่าคนอื่นมองเห็นผมอย่างไร และถ้า keyword คำไหนที่ถูกคนอื่นใส่เข้ามาเยอะๆ นั่นแปลว่าคนส่วนใหญ่มองว่าเราเป็นคนแบบ keyword นั้น)
ต่อครับ… ทีนี้ผมก็เลยลองมานั่งนึกถึงนามแฝงที่ผมรู้จักบนโลกออนไลน์ บางนามแฝงผมก็รู้จักแบบลางเลือนเหลือเกิน ซึ่งอาจจะเป็นเพราะว่านามแฝงนั้นขาดเอกลักษณ์ หรือผมอาจจะไม่ค่อยได้ติดตามภาพลักษณ์ตัวตนที่นามแฝงนั้นสร้างขึ้น แต่บางนามแฝงก็เป็นแบรนด์ที่โดดเด่นและชัดเจนในความรู้สึกของผมมาก ยกตัวอย่างเช่น
Mr. PeeTai – Developer อาวุโสที่เชี่ยวชาญทั้งภาพกว้างและรายละเอียดของระบบซอฟต์แวร์
Hunt – Web Developer ที่มีผลงานสร้างชื่อตั้งแต่ยังเรียนมัธยม
โซวบักท้ง – เซียน SEO ที่มีรายได้เดือนละเจ็ดหลักโดยมีลูกจ้างศูนย์คน
Trawut – เซียน Affiliate Marketing ที่คนต้องจ่ายเงิน 5,000 บาทเข้าไปฟังเทคนิคใต้ดิน
Pawoot – เจ้าพ่อการตลาดนอกกรอบ ทำในสิ่งที่คนอื่นไม่เคยทำมาก่อน
iannnnn – คนทำเว็บรวมฟอนต์ให้โหลดกันฟรี
คนชายขอบ -นักคิดนักเขียนที่มีความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์และมีสำนวนการเขียนแบบมืออาชีพ
จิตร์ทัศน์ – ปรมาจารย์ด้านคอมพิวเตอร์ยากๆ ตัวแทนโอลิมปิกคอมพิวเตอร์เหรียญทองคนแรกของไทย
Sugree – Geek & AV Specialist
นี่คือภาพลักษณ์ที่ผมมองเห็นว่าบุคคลท่านเหล่านี้เป็น ซึ่งแน่นอนว่าคนอื่นอาจจะมองต่างไปจากนี้ก็ได้ และเจ้าตัวก็อาจจะคิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นหรือไม่อยากเป็นแบบที่ผมมองเห็นก็ได้ แต่นี่แหละครับคือแบรนด์
ผมเองก็ไม่รู้ว่าคนส่วนใหญ่มองภาพของแบรนด์ MacroArt ว่าเป็นยังไง เป็นนักพัฒนาเว็บ? เป็นคนเขียนบล็อกด้านธุรกิจดอทคอม? เป็นวิทยากรด้านอีคอมเมิร์ซ? เป็นที่ปรึกษาด้านกลยุทธ์ธุรกิจออนไลน์?
ไม่ว่าตอนนี้แบรนด์ MacroArt จะมีภาพลักษณ์ยังไงก็ตาม แต่ผมก็มีภาพของแบรนด์ MacroArt ในอนาคตที่ผมอยากเห็นมันเป็น…
MacroArt คือแบรนด์ที่มีประโยชน์ต่อสังคมบนโลกออนไลน์
February 23rd, 2008 at 14:36 น.
อะจริงเด่ะ
February 23rd, 2008 at 15:01 น.
ถ้าจะถามว่า…เมื่อนึกถึง MacroArt แล้วผมนึกถึงอะไร ?
สำหรับผมแล้ว…ผมนึกถึงคนไทยรุ่นใหม่ที่มีความรู้ความสามารถทางด้าน IT และการตลาดนะครับ ผมติดตามอ่านบทความของคุณมาตลอด เวลาเห็นคุณเข้าไป post ใน Zickr.com ผมก็จะคลิกเข้ามาทันที เพราะรู้ว่าแต่ละเรื่องที่คุณเขียนนั้น…ยอดเยี่ยมจริงๆ
ตัวอย่าเพิ่งลอยนะครับ ^^
สำหรับผมเอง ผมก็ใช้นามแฝงว่า “อรุช” มาตลอด
ส่วนมาก…คนที่รู้จักผมคือสมาชิกใน diaryis.com
เพราะผมไปทำเว็บเค้าป่วน 555 ^^ โดยไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความใหม่ในเรื่องโลกไดอารี่ออนไลน์ ช่วงนั้น Brand ของผมดูจะติดลบมาก มีแต่คนเกลียดผม
ผมจึงเริ่ม re-brand ใหม่ ด้วยการให้สิ่งดีๆ กลับคืนไปสู่ไดอารี่
ด้วยการช่วยเหลือผู้คนในไดอารี่
อย่างไรก็ตาม…ผมก็ยังคิดว่า Brand ของผมก็ยังไปได้ไม่เท่าไหร่
ก็คงต้องพัฒนากันต่อไป…
ขอเป็นกำลังใจให้คุณบอยทำงานด้านไอทีอย่างนี้ต่อไป อยากให้เยาวชนไทยรุ่นใหม่มีใจรักในด้านไอทีและทำให้ไอทีพัฒนาไทยจริงๆ อย่างคุณ
ขอบคุณครับ
ปล.ผมเคยอ่านไดอารี่ของคุณในไดอีสด้วยหล่ะ ^^
February 23rd, 2008 at 16:32 น.
ติดใจตรง AV ว่าในที่นี้หมายถึงอะไร คงไม่ใช่ av.com หรอกนะ
เพิ่งรู้นะเนี่ย ที่มาของ macroart นึกว่าชื่อเล่นชื่อ art ซะอีก
เท่จริงๆ คิดได้ไง อิๆ
ก็เพิ่งเข้าเว็บนี้ปี 2007 เองค่ะ เพราะเป็นปีที่เริ่มกระโดดเข้าสู่แวดวงบล็อกและการทำเว็บ(อีกครั้ง)
——–
ประวัติการเล่นเน็ตยังไม่ถึง 10 ปีเลย
ตั้งแต่เล่นเน็ตมาก็ชอบใช้ชื่อเล่นตัวเองนี่แหละค่ะ ใช้ชื่ออื่นแล้วรู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเองยังไงไม่รู้ (แต่ตอนนี้ใช้ anchor หวัง keyword ซะงั้น 555)
ถึงชื่อเล่นไนซ์ในชีวิตจริงรอบตัวจะไม่ค่อยโหล แต่ในเน็ตมีเป็นหลายกุรุสก็เถอะ แต่เอาเป็นว่าสมัครสมาชิกเว็บต่างๆได้โดยชื่อไม่ซ้ำก็แล้วกัน ทั้งไทยและเทศ ถ้าเว็บนั้นไม่ถึงขั้นสมาชิกเยอะสุดๆๆจริงๆ
ราว 2002-2004 ก็เคยสร้างชุมชนเล็กๆเป็นแบรนด์ของตัวเองเหมือนกัน
จนป่านนี้ก็ยังมีคนจำได้และทักมา ด้วยชื่อ Nice เฉยๆนี่แหละ
ส่วนตอนนี้ที่เพิ่งมีปัญญามีดอทคอมเป็นของตัวเอง
สร้างมาเพื่อสนองอัตตาแท้ๆเลยเว็บนี้
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคราวนี้คนจะจดจำเราว่าอย่างไร
บางคนก็อาจจะติดภาพไปแล้วว่าeนี่อะไรก็ 7 (ทั้งที่ตอนนี้ในเว็บยังไม่ค่อยได้เอ่ยถึงนะ)(ในชีวิตจริงเพื่อนบางคนก็ว่า นึกถึงไนซ์คือนึกถึงเซเว่น 555)
ไนซ์เห็นเพื่อนคนที่ไม่ได้เล่นบล็อกเล่นบอร์ดเล่นเว็บอะไรบ่อยขนาดนั้น
ก็เห็นมี hi5 นี่แหละเป็นพื้นที่แสดงตัวตนแบบง่ายๆ
เอาว่าเลือกสกินก็เป็นการแสดงตัวตนแล้ว
February 23rd, 2008 at 16:38 น.
ลืมไป
ของต่างประเทศมีเว็บประมาณนี้แล้วค่ะ spock.com ไง แต่อาจยังไม่มี tag cloud ตัวใหญ่เล็กมั้ง เห็นตัวเท่ากันหมด แต่มีให้โหวตว่าแท็กนั้นเกี่ยวข้องกับคนนั้นจริงรึเปล่า
February 23rd, 2008 at 16:57 น.
เกรงใจคุณอภิศิลป์จังเลยครับ ยกตัวอย่างผมเป็นคนแรกเลย ^-^ ว่าแต่คุณ sugree นำเสนอเรื่อง AV Development โป้งเดียว ไหงกลายเป็น Adult Video Specialist ไปเลยล่ะเนี่ย อิ อิ ^o^
February 23rd, 2008 at 17:12 น.
ผมชื่อ SAV สักวันอยากจะดังกับเขาบ้าง 555
February 23rd, 2008 at 20:46 น.
สมการสำหรับการสร้าง Branding ในโลก I(C)T ที่ดีครับ
ความรู้ที่เต็มเปี่ยม + ผลงานที่โดดเ้ด่้น + ความกล้าที่จะแตกต่าง + การต่อยอดอย่างสม่ำเสมอ + ความใกล้ชิดกับลูกค้า (ผู้ชม)มากที่สุด + การคงความสม่ำเสมอและมาตรฐานของสินค้า (เนื้อหา) = Branding ที่แข็งแกร่งในโลกนี้ครับ
การเป็นที่รู้จักเริ่มจากการสร้างความแตกต่างในแง่ที่สร้างสรรค์ ไม่สนใจกับกระแสหลักที่สร้างรายได้ (สร้าง Market ขึ้นมาใหม่ด้วยตนเอง) และเป็นผู้นำตลาดอย่างต่อเนื่อง ต่อยอด Product อย่างสม่ำเสมอ (อาธิคุณฮันท์ที่เพิ่ม Zickr มาจาก Diaryis เป็นต้นครับ) แล้วก็มีความกล้าที่จะแสดงออก ใช้ช่องทางได้ถูกจังหวะ และไม่เนิร์ด+Geek+Dork ครับ
Branding ที่ดีต้องเข้าใจตัวเองและผู้ชมในเวลาเดียวกันครับ … ถูกกว่าสองเท่าและดีกว่าสองเท่า เร็วกว่าสองเท่าและพัฒนามากขึ้นสองเท่าครับ
สิ่งเหล่านี้จะทำให้ Branding อยู่ได้อย่างสง่าผ่าเผยครับ ไม่ว่าจะเป็น Product ทั้งรูปแบบ Software, Hardware หรือ Service ก็ตามแต่ครับ
ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
February 23rd, 2008 at 22:31 น.
กั๊กๆ ขำเฮีย Sugree นี่แหละ นอกจากจะได้รับการยกย่องเป็น Geek แล้ว ยังได้รับการยกย่องเป็น AV Specialist ที่ได้เปิดตัวไปในงาน BarCamp อีกตะหาก
แหม่ viral สุดๆเลยเพ่
ชักอย่างรู้แล้วสิว่า 10 step to be that guy.. ไอ้ 10 ข้อที่ว่า ทำยังไง ฮ่าๆ คราวก่อนพูดไม่จบนาา
February 23rd, 2008 at 22:46 น.
จริงๆ แล้วผมรู้จัก Sugree มาตั้งแต่เรียน ม.ปลาย ด้วยกัน ทำให้แบรนด์ Sugree ในเรื่องนั้นค่อนข้างชัดเจนในความรู้สึกของผมครับ
55555
February 24th, 2008 at 6:50 น.
อ่านความคิดเห็นของคุณอดัมแล้ว ได้ใจมากครับ
ผมว่าตอนนี้…คงมีคนอยากรู้จักคุณ Sugree มากมาย
ต้อง re-brand แล้วมั้งนี่ ^^
February 24th, 2008 at 10:41 น.
เพิ่งอ่าน บล๊อก ของ คุณโก๋ … เรื่อง ผมชื่อโก๋ เสร็จ พอดี
http://kohsija.exteen.com/
ยิ่งได้ มุมคิด เรื่อง branding ยิ่งตอกย้ำ ว่า …
1) ชื่อนั้น สำคัญเจงๆ (ฮา)
2) การทำให้เกิด “แฟนคลับ” ได้ ควรบริหารจิตใจ ทั้งฝ่าย give และ take ให้พอดีๆ
3) สำหรับ มือใหม่ … การหา role model ดีๆ (ตรงจริต) สัก 4-5 บล๊อก it’s a must! อย่าลืมสร้างสายสัมพันธ์กับเขา “อายครูบ่รู้วิชา อายภรรยา ไปหาสาวอื่น!”
4) คิดเองเถิด จะเกิดผล – ดีกับบล๊อกของตน (ฮา)
: )
สาวก-อภิศิลป์!
February 24th, 2008 at 18:56 น.
พี่ sugree นำเสนอเรื่อง AV Development ไหงกลายเป็น Adult Video Specialist ไปเลย
แอบแซว
February 25th, 2008 at 20:03 น.
MacroArt ที่ผมรู้จักคือคนเขียนโปรแกรมในเว็บ MrPalm.com ที่ผมก็ต้องดาวน์โหลดโปรแกรมเขามาใช้ ต่อมาก็วนเวียนมาเจอกันจนรู้สึกว่าเขาเป็นคนที่มีความสนใจหลากหลายอย่าง เห็นเรียนโทการเงิน แต่ตอนนี้น่าจะสนใจเรื่องของ Google Ebay เป็นพิเศษ
March 7th, 2008 at 18:50 น.
เห็นด้วยครับ ตรงที่นามแฝงนั้นคิดไม่ได้ง่าย ๆ เลย เหอะ ๆ
March 13th, 2008 at 12:26 น.
“MacroArt ที่ทำเว็บส่งเพจใช่มั้ยครับ?”
“MacroArt ที่เขียนเว็บพันทิปใช่มั้ยคะ?”
ผมคงเป็นคนรุ่นนั้นครับ ลำดับ พันกว่าๆ ของสาวกพี่วันฉัตร ห่างหายจากวงการเวบไปซัก 7-8 ปี ได้มั้ง แต่ก็ยังวนเวียนอยู่ด้านไอที
แรกๆ ผมจะวนเวียน อยู่แถว techexchange หลังๆ เพิ่งไปวุ่นวายแถวๆ cafe นามแฝง หรือ แบรนด์ ที่ผมพอจำได้ก็คุณล่ะหนึ่งคน
อีกคนที่ยังประทับใจผมมาจนถึงทุกวันนี้คือ “ว่านน้ำ” ใน cafe นอกจากนั้นยังมีคนๆ นึงที่สมัยนั้นเปรียบเหมือนครู คนที่คอยช่วยเหลือ
เพื่อนๆ ใน tech exchange ที่น่าประทับใจมากๆ แต่ผมนึกนามแฝง ท่านผู้นี้ ไม่ออกจริงๆ (เริ่มแก่ละ) จำได้ว่าท่านตอบเยอะมากๆ
และมีเวบด้วยที่คอยช่วยเหลือ เพื่อนๆ ด้านไอที แต่จำไม่ได้แล้ว เพราะจำได้ว่าก่อนที่จะมี sanook directory ตอนนั้นเราต้องไป add เวบ
ที่นั่นนะครับ เวลาเราเวบทำเสร็จ แล้วท่านน่าจะเกี่ยวข้องกับเวบนั้น หรือ ที่เวบนั้นมีลิงค์ไปที่เวบของท่านผู้นี้
สงสัยต้องไปขุดเจ้าเครื่อง เพนเทียม 2 ที่บ้านดูว่ายังพอมี bookmark เหลืออยู่มั้ย เพราะในนั้นประวัติศาสตร์น่าจะเพียบ หุๆๆ
พอเห็นคุณเขียนเรื่อง branding กับ เวบไซต์คือหุ้น แล้ว ทำให้มานั่งคิดถึงอดีตๆ เก่า คิดถึงตั้ม mThai คิดถึง Hunsa คิดถึงกระทู้
ที่คุณเอ๋อ มาแก้ต่างเรื่อง sanook ใน pantip เรื่อง meeting ICQ มั่ง เวบพบนายกฯ ที่ท่านอาจารย์ abac ท่านนึงทำขึ้นมาบ้าง
ว่างๆ ลองขุดมาเล่า มารื้อให้เพื่อนๆ ฟังกันดีไหมครับ ชำระประวัติศาสตร์ กันซะหน่อย หุหุ (ล้อเล่นครับ)
ชื่นชมครับ ติดตามบทความที่มีประโยชน์ของคุณ และขอขอบคุณที่นำมาแบ่งปันกันครับ
March 15th, 2008 at 22:50 น.
Brand Royalty เป็นเรื่องที่สร้างยาก แต่ถ้าสร้างได้เมื่อไหร่ มันจะเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากครับ
March 16th, 2008 at 18:30 น.
ผมคุ้นชื่อคุณ aDmC มากๆ ครับ ไม่ได้เห็นชื่อนี้นานมากเลย
March 17th, 2008 at 21:04 น.
ผมชอบเรื่อง “แบรนด์คือคน คนคือแบรนด์”ของคุณMacroArtครับ ..สำหรับผม ตอนผมตั้งชื่อตัวเองในโลกไซเบอร์ ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเอามาจากชื่อในอีเมล์ตัวเองแท้ๆ ทีนี้อีเมล์ก็เอามาจากชื่อกีฬาที่กำลังชอบอีกทีหนึ่ง(ตะก่อนเป็นนักแบด)..เห็นด้วยครับ ตอนนี้มีคนเริ่มรู้จักผมในชื่อ yyswim บ้าง แต่ไม่เท่าคุณMacroArtหรอกครับ
วันก่อน มีคนทักผมที่สระ เฮ้ย รู้ได้ไง เขาก็ตะลึงกับคำเฮ้ยของผม แล้ววิ่งหนีเลย เจอกันวันหลังๆก็เลี่ยงผมตลอด
อีกสระก็เหมือนกัน.. ครูสอนว่ายน้ำเข้ามาบอกว่า เขียนดีนิ
อุอุอุ รู้ได้ไง ผมถามเขา
เขาบอกว่า เขาเสิร์ชเจอจากกูเกิ้ล
จริงเหอ???
ผมก็ลองมั่ง เออ จริงด้วย มีyyswimเพียบ
ผมไม่ใช่นักว่ายน้ำไม่ใช่ครูสอนด้วย แต่หลังๆชักจะมีคนอีเมล์มาถามเรื่อง ว่ายน้ำครับ ก็ดีใจ แต่ก็ตอบไปว่า ไม่รู้มากนักหรอก
วันหนึ่งก็มีคนอีเมล์มาถามเรื่องยางพารา (เขาจะทำธุรกิจเกี่ยวกะยาง)พอดีผมเคยเขียนเรื่องยางพาราไปบทความหนึ่ง ผมก็ตอบไปแล้ว แต่ไม่ละเอียดหรอก เพราะผมค้นคว้ามาเขียนบทความเรื่องยาง มาเขียน ไม่ได้รู้จริง
เหตุผล อาจเพราะผมเคยลงรูปตัวเองในบางบล๊อก และผมอาจจะเขียนแบบละเอียดและสุภาพ คนเลยทัก หรือกล้าอีเมล์มาถาม
เขียนความเห็นเพียงแค่นี้ครับ ..ผมทำลิ๊งของคุณบอยไว้ที่บล๊อกผมครับเผื่อจะมีท่านอื่นเข้ามาอ่านเรื่องดีดีที่นี่
March 18th, 2008 at 10:56 น.
คุณ aDmC หมายถึงคุณศุภชัยรึเปล่าครับ ที่ชอบตอบปัญหาคอม
(มีช่วงนึงก็ไปตอบใน mrpalm)
March 18th, 2008 at 13:16 น.
คุณศุภชัย ประเสริฐเวชทนต์ จำชื่อนามสกุลได้เลยแฮะ แบรนด์นี้แข็งแกร่งมากๆ
March 22nd, 2008 at 22:57 น.
เป็นบทความที่น่ารักดีจริงๆเลยครับ คุณบอย
ผมมาเจอบทความนี้โดยบังเอิญ โดย search ผ่าน keyword คำว่า โซวบักท้ง
นานๆที ก็ลองแอบดูซ่ะหน่อย ว่ามีคนเอาชื่อผมไปซุบซิบที่ไหนหรือเปล่า ……
เสร็จแล้วก็เจอคนซุบซิบจริงๆ แถมคนเอามาซุบซิบ(ในที่แจ้ง) ก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล กลายเป็นคุณบอย นั่นเอง 5 5 5
ที่จริงชื่อผมไม่ได้คิดอะไรมากเลยครับ เพราะชื่อ โซวบักท้ง เป็นชื่อจริงๆของผมเลย เพียงแต่เป็นชื่อจีนเท่านั้นเอง ฟังแล้วมันให้อารมณ์ บัก บัก ดี เลยเอามาใช้เป็นชื่อแสดงตัวตนบนเน็ทซ่ะเลย …..
อ่านบทความของคุณบอย แล้วนึกถึง เคสการตั้ืงชื่อเว็บไซต์ อันหนึ่งขึ้นมาครับ
เจ้าของเว็บไซต์ เป็นเจ้าของร้านขายงานศิลปะที่มีชื่อว่า “ศิลปชัย” แต่ครั้นจะเอาชื่อ ภาษาไทยมาตั้งเป็นชื่อโดเมนเลยเนี่ย มันก็ค่อยข้างยาว และ สะกดค่อนข้างยาก กลัวว่าจะสร้างความสับสนให้กับฝรั่ง สะกดผิด สะกดถูก น่าปวดหัว เลยคิดว่าน่าจะคิดชื่อโดเมนที่เป็นภาษาอังกฤษขึ้นมาใหม่ แล้วจะได้ใช้ชื่อโดเมนอันนี้ในการสร้างแบรนด์ไปด้วยเลย
เจ้าของเว็บในตอนนั้นคิดคล้ายๆกับคุณบอยเลยครับ ใช้ชื่อภาษาไทย แปลงให้มันเป็นภาษาอังกฤษซ่ะ คำว่า ศิลป ก็คือคำว่า art คำว่า ชัย ก็คือคำว่า win
จับมาบวกกันเข้าก็กลายเป็น winart ชื่อเก๋ไก๋ สั้น สะกดง่าย จำง่าย อีกต่างหาก ……
แต่ก่อนจะลงมือจดโดเมน เจ้าของเว็บเกิดเฉลียวใจขึ้นมา คำว่า winart เนี่ย มันไม่ได้อ่านว่า win-art ได้อย่างเดียวนี่หว่า มันอย่างอ่านว่า wi-nart ( วินาศ ) ได้ด้วย
จากชื่อสุดมงคล กลายเป็นชื่อ อัปมงคล ซ่ะงั้น
งานนี้เจ้าของเว็บเลยโชคดีไปครับ ที่ยังไม่ทันได้จดโดเมนชื่อนี้ไปใช้ ….
เก็บมาเล่าให้ฟังขำๆครับ ไม่ค่อยเกี่ยวกับบทความเท่าไหร่
May 12th, 2008 at 20:12 น.
อยากหล่อกับเขาบ้าง
May 12th, 2008 at 20:13 น.
แล้วเวบของเรา ชื่อของเรา จะมีใครจำกันได้บ้างหนอ
June 12th, 2008 at 0:22 น.
ครับ
June 12th, 2008 at 0:24 น.
ได้สาระมากมายค่ะ
June 12th, 2008 at 10:54 น.
โอ้วเยียมมากคับ
June 13th, 2008 at 0:13 น.
อ่านบทความนี้ แล้วชอบจัง
เห็นด้วยกับเรื่อง Branding, Brand Identity
September 9th, 2008 at 4:20 น.
ชอบบทความของคุณ MacroarT มากเลยค่ะ
โดยเฉพาะเรื่อง Brand นี้
ได้ข้อคิดเยอะเลยยย
December 6th, 2008 at 23:52 น.
สำหรับผมหลังจากที่ได้รู้จักพี่บอยเป็นการส่วนตัวแล้ว ทำให้รู้ว่า…
MacroArt คือศิลปะที่มาเติมแต่ง สร้างสีสันให้กับโลกสังคมออนไลน์ เ็ป็นสีสันที่งดงาม สดใส ทำให้สังคมออนไลน์ไม่จืดชืดแต่มีชีวิตชีวา
ผมหวังว่าวันนึงผมจะมีแบรนด์เป็นของตัวเอง เหมือนอย่างที่พี่บอยได้สร้างมันขึ้นมาครับ
December 11th, 2008 at 0:20 น.
เป็นแฟนพันธ์แท้ ของ MacroArt เหมือนกัน
ได้ความรู้สุดๆ เป็นระบบสุดๆด้วย อ่านแล้วสมองโปร่ง ความรู้ก็ก้าวหน้า
Brand นี้ ติดใจจริงๆ ^ ^